25 kwietnia 1980 roku był bardzo ważnym dniem dla francuskiego transportu kolejowego. W tym dniu został wyprodukowany pierwszy seryjny skład TGV. Nazwa wywodzi się od skrótu francuskiego „Train à Grande Vitesse”, co oznacza mniej więcej „Pociąg o dużej prędkości”. Jak nie trudno się domyślić, pociągi te osiągają naprawdę ogromne prędkości handlowe dochodzące nawet do 300 km na godzinę. Pierwszą „szybką trasą” we Francji była linia kolejowa łącząca Paryż z Lyonem otwarta 27 września 1981 roku. Podróżnymi na tej trasie byli przeważnie businessmani, gdyż podróż TGV pozwalała im znacząco skrócić czas, który poświęcali na przejazd. Jednak z upływem czasu okazało się, że coraz więcej ludzi chętnie korzysta z super szybkich pociągów. Poszerzono więc siatkę szybkiej kolei TGV. Również inne miasta, jak na przykład Bordeaux, Lille, Marsylia, Valence czy Calais doczekały się swoich połączeń. W niedługim czasie pociągi TGV zaczęły kursować również za granicę, łącząc Francję z Londynem, Genewą czy Brukselą.

TGV zdobyły sobie bardzo szybko popularność wśród Francuzów, z resztą nie tylko u nich. Super szybkie pociągi spowodowały, że wzrosło ponownie znaczenie transportu kolejowego. Trasa kolejowa TGV przyczyniła się również do rozwoju samych miast, przez które przebiega i łączy je z innymi francuskimi bądź zagranicznymi aglomeracjami. Można uznać, że z roku na rok TGV cieszy się coraz większą popularnością i przewozi większą liczbę pasażerów. Co roku kilka milionów osób korzysta z tych super szybkich pociągów.

Pociągi TGV napędzane są energią elektryczną i składają się z dwóch lokomotyw oraz włączonych między nie ośmiu do osiemnastu wagonów. Cała konstrukcja TGV różni się od klasycznej budowy typowych pociągów. Całość musi być bardzo wytrzymała i zwarta, by w razie wykolejenia skład pozostał sztywny. XXI wiek to okres wszechobecnej komputeryzacji. W przypadku TGV nie może być inaczej. System, który odpowiedzialny jest za sterowanie i zarządzanie pociągiem złożony jest z 18 komputerów. Całość połączona jest w specjalną sieć. By pociągi TGV mogły osiągać zawrotne prędkości, muszą poruszać się po specjalnie do tego przygotowanych trasach, których w całej Francji jest około 1500 kilometrów. Składy TGV mogą poruszać się również po zwykłych trasach, jednak nie mogą osiągać na nich „zawrotnych” prędkości. Możliwość wykorzystywania zwykłych linii kolejowych jest istotną zaletą pociągów TGV, dzięki której docierają one do prawie wszystkich zakątków kraju. Konkurencyjne technologie, jak na przykład pociągi na poduszkach magnetycznych, czegoś takiego nie umożliwiają.

Warto również w tym miejscu dodać, że pociągi TGV to nie tylko Francja. Na tej samej technologii, co „francuskie super szybkie torpedy” oparte są również inne maszyny w innych krajach. Chodzi między innymi o hiszpańskie AVE, południowo koreańskie KTX czy amerykańskie Acela Express.

Pociągi TGV należą do jednych z najbardziej bezpiecznych środków transportu. Przez cały czas, czyli 25 lat ich używania, nie zdarzył się ani jeden śmiertelny wypadek podczas podróży tym właśnie pociągiem. Nie oznacza to jednak, że nie miały miejsce żadne wypadki TGV.

Polska miała okazję dwukrotnie gościć na swoich torach te super szybkie pociągi. Pierwszy raz w 1991 roku na Dworcu Warszawa Zachodnia oraz cztery lata później, gdy słynny pociąg TGV zaprezentował się nie tylko w Warszawie, ale przebył około 1800 kilometrową podróż po Polsce.